LOGISTECH Fuarı’na ilk kez bundan iki yıl önce adım atmıştım. O dönemki atmosfer dün gibi aklımda: Fuar sadece bugünkü gibi tek bir holle sınırlı kalmamış, üst katlarıyla, stant hareketliliğiyle ve katılımcı coşkusuyla deyim yerindeyse tıklım tıklım bir görünüme bürünmüştü. Hatta o günlerde içimden —biraz da tatlı bir rekabet hissiyle— “Acaba İstanbul’daki Logitrans Fuarı’na dişli bir rakip mi doğuyor?” diye geçirdiğimi çok net hatırlıyorum.

Ancak bugün, gördüğüm manzara ne yazık ki bu umutlu tablodan oldukça uzak. Bırakın İstanbul’daki dev organizasyona rakip olmayı, mevcut tablo üzerinden bir kıyaslama yapmak bile abes kaçıyor. İnsan ister istemez soruyor: Ege’nin kalbindeki bu potansiyel fuar, büyütülmek yerine sanki yok olsun diye mi çaba harcanıyor?

Saha gözlemlerimi ve katılımcıların sesi olan temel aksaklıkları iki maddede özetlemek gerekirse:

1. Fiyat Politikası: "Gelirsen Gel, Gelmezsen Gelme"

Stant ücretleri ve katılım maliyetleri ne yazık ki sektörü kucaklayan bir anlayıştan uzak. Fiyatlandırma politikası âdeta "İster gelirsen gel, gelmezsen sen bilirsin" havasında belirlenmiş. Bu yaklaşım, fuarı Ege Bölgesi’nin mermerden sonraki en büyük ve en iddialı organizasyonu yapma vizyonundan ne kadar uzaklaşıldığının en somut göstergesi.

2. Ulaşım Çilesi ve Lojistik Kenti İzmir’e Yakışmayan Altyapı

Fuarı ilk ziyaret ettiğim yıl kendi özel aracımla gelmiş ve ulaşımda belirgin bir zorluk yaşamamıştım. Bu kez ise bir lojistik fuarına yakışır şekilde, ziyaretçinin gözünden toplu taşımayı deneyimlemek istedim. Uçaktan indikten sonra karşılaştığım manzara, İzmir Büyükşehir Belediyesi ve İZFAŞ’ın Fuar İzmir’i ne kadar arka plana attığını gözler önüne seriyor:

• Havaalanından Fuar İzmir’e doğrudan bağlanan kesintisiz bir metro veya tramvay hattı bulunmuyor.
• Ziyaretçi önce İZBAN’a binmek, ardından Semt Garajı durağında inmek zorunda kalıyor.
• Buradan fuar alanına ulaşabilmek için ise dakikalarca 610 numaralı ESHOT otobüsünü bekliyorsunuz.

Ağır bavulları ve evrak çantalarıyla uluslararası alanlardan gelen yatırımcılara ve sektör profesyonellerine reva görülen bu ulaşım ağı, maalesef entegre bir şehir vizyonunun bulunmadığını gösteriyor.

BAKIN AVRUPALI BU İŞİ NASIL YAPIYOR?

Dünyanın önde gelen organizasyonlarından Münih Lojistik ve Transport Fuarı’nı hatırlatmakta fayda var. Almanya’da fuar haftası geldiğinde, o etkinlik bütün kentin bir numaralı gündem maddesi haline gelir.

Uçaktan indiğiniz andan itibaren hedefinize ulaşmak için ekstra bir çaba sarf etmezsiniz. Raylı sistemler doğrudan fuar alanının kapısına kadar uzanır; dakikalar içinde konforlu bir şekilde stantların arasında olursunuz. En önemlisi de vizyondur: Münih’te fuar haftası boyunca yakanızda fuar giriş kartınız varsa, kentin tüm toplu taşıma hatları size ücretsizdir.

Yani eloğlu, kent ekonomisine ve markasına değer katan fuarını yaşatmak, büyütmek ve küresel bir çekim merkezi yapmak için elinden gelen tüm imkânları seferber eder.

İZFAŞ VE İZMİR BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ’NE VİZYON ÇAĞRISI

Soruyorum: Peki siz ne yapıyorsunuz İZFAŞ ve İzmir Büyükşehir Belediyesi?

İzmir limanları, serbest bölgeleri ve tarihi İpek Yolu’ndan bu yana taşıdığı ticaret kültürüyle lojistiğin doğal başkentidir. Bugün son gününü geride bırakacağımız LOGISTECH Fuarı, bu potansiyeli taçlandırması gereken stratejik bir kaledir.

Geç olmadan, vakit kaybetmeksizin sektör temsilcilerinin, acentelerin, lojistik derneklerinin ve katılımcıların yer alacağı geniş kapsamlı bir "Arama Konferansı" düzenleyin. Katılımcıların ve ziyaretçilerin yaşadığı bu sorunları masaya yatırın.

Çıkan sonuçlardan yola çıkarak, güzel İzmir’e ve Türk lojistik sektörüne katma değer yaratacak bu kıymetli etkinliğin göz göre göre eriyip yok olmasına izin vermeyin!

Saygılarımla.