Canlıların temel özelliğidir. Doğar büyür ve ölürler. İnsan olmayı canlı olmaktan ayıran özellik ise, ölümümüzden sonra geride bıraktıklarımızdır. Kiminin nüfus idaresinde tozlu bir defterin sayfalarında, silik bir kaydı kalırken, kimi de yıllar geçse de unutulmayan bir isim olarak kalır eserleri ile yaşar.
Sevgili dostum, yol arkadaşım, birlikte konferans salonlarının soğuğunu, sıcağını, yol yorgunluğunu paylaştığım, izleyicilerimizin, öğrencilerimizin sorularını birbirimize ikram ederek cevapladığımız, güzel insanı yolcu ettik. Sektörün birçok dergisinde, gazetesinde, web sitesinde birlikte yan yana yazılarımızın yer aldığı Serdar Aydıntuğ Hocamız; nice yükler taşıdı, taşıttı, nasıl taşınacağını gençlerimize öğretti, ancak bedeni o kötü hastalığı buraya kadar taşıyabildi.
Haberi ilk aldığımda üzüldüm. Bir şok yaşadım. Nasılını uzun zamandır biliyordum, nerede sorumun cevabı gecikmedi, nedenini sorgulamaya koyuldum, vardığım nokta bana bundan sonra ne yapmamız gerektiğini gösterdi. Üzüntüm yerini, harekete geçme kararının yarattığı, adrenalin yüklemesi hissine bıraktı. Bir şeyler yapabilecektik.
Serdar, hayatının büyük kısmını ülkemizde lojistik sektörünün gelişmesi için yapılması gereken ,en temel görevi yerine getirmek için değerlendirdi. Eğitimci oldu. Aynı sayfalarda yer alan yazımızda, o “Türkiye’nin sağlıklı, çağdaş, dengeli ve rekabetçi bir ulaştırma politikası oluşturmasına destek verecek kalite ve hacimde bilgi üretmek ve bunu ilgili otoritelerle paylaşmak, bu amaca yönelik projeler üstlenmek doğal görevlerimizdendir” demişti.
O bir ışıktır. Bir yol göstericidir. Sönmemeli ve takip edilmelidir. Artık birlikte olamayacaklarımızın ardından yapabileceğimiz en iyi şey, onları unutmamak, hatırlamak ve hatırlatmaktır. Eminim geçmişini boşuna yaşamamış olmak, isteyen her insanın beklediği de budur. Yaşam ölümden sonra hatırlanıyorsanız, seviliyorsanız devam ediyor demektir.
Başkanlığını yapmakta olduğum CSCMP Roundtable grubu adına, Öncelikle Serdar Hocalarından ders almış bulunan öğrencilerin üniversitelerindeki lojistik kulüpleriyle, yapılanmasında büyük emeği geçtiği UND Uluslararası Nakliyeciler Derneğimizle, sektör derneklerimizle ve kendisini tanıma, dinleme şansı bulan sektör yöneticilerimizle bir araya gelip; bu sene Mart ayında birincisi yapılacak ve gelecek yıllarda ölüm haftasında yinelenecek, bir günlük lojistik konferansları düzenlenmesini arzu ediyorum. Üzüntümüzü azaltıp, hatırlama ihtiyacını duyduğumuz zaman, bir ortak çalışma yapmamız, Sevgili Dostum, Sevgili Dostumuz Serdar Aydıntuğ’un da arzusu olacaktır. Bu konuda koordinasyonu yapmaya, yapılacak olan çalışmaya destek vermeye ben ve tüm arkadaşlarım hazırız.
Doğduk, yaşıyoruz. Geride bizi hatırlayacaklar yetiştiriyoruz. Hatırlanacak olaylar yaşıyoruz yaşatıyoruz. Resimlerde, kitaplarda, dijital ortamda izlerimiz kalıyor. Ölüm bir son değil, olmamalı. Hatırlandığımız, anıldığımız ve sevildiğimiz sürece de olmayacaktır.