Denizi sahiplenme konusunda ön yargılı olan toplumlarda tarih boyunca gelişen olumsuz etkileşim süreci onları uluslararası ilişkilerde de daha güçsüz bırakmakta ve yalnızlığa itmektedir.
Denizci kimliğine tam anlamıyla sahip çıkarak onu asla vazgeçilmeyecek sosyal ve ekonomik güç olarak gören ulusların günümüzde sergilediği uluslararası alanlardaki etkinlikler bunun bir göstergesidir. Bu toplumlar, suyun inanılmaz gücünü ve bereketini kavramışlar, doğanın onlara sunduğu bu müthiş armağanı her alanda değerlendirmesini bilmişlerdir.
Denizler ve okyanuslar yeryüzü cennetinin ve ekonomisinin kapılarının sonuna kadar açıldığı bu sihirli mavi güç karşısında, sahip olduğu değerler ile doğal bir hazine kaynağıdır.
Denizcilik kültürü, evrensel boyutlu açılımları ve verileriyle, o ülkenin siyasi, ekonomik, tarihsel ve sanat alanlarındaki gelişmelerinde yönlendirici ve belirleyici rol almaktadır. Denizcilik kültürü, kendine özgü, doğasında var olan misyon ile sahip olduğu toplumun kalkınmasında önemli bir itici güç oluşturur.
Yüzyıllarca süren bu kültür tortusu hiç şüphesiz gelecek kuşaklara armağan edilecek olan en değerli ve anlamlı mirastır. Bu anlayış kapsamında denizlerimizin korunması ve sonsuza dek mavi kalarak canlılığının devam ettirilmesi son derece önem kazanmaktadır.
Türk toplumunun yüzü karaya dönük olduğundan yüz yıllardır sürekli denizden uzak durmuş ve onu keşfedememiştir. Ve bu nedenle de kaybettiği değerlerin farkına hiçbir dönemde varamamıştır. Ele geçen fırsatları da kullanmamıştır.
Denizcilik bilincinin yayılması ve kalıcı bir biçimde gelişmesi için bu mavi dokulu Dünya cennetinin kapılarını artık sonuna kadar açmasını öğrenmeliyiz. Denizlerin fiziksel ve ruhsal güçlerinden yararlanmasını bilirsek onların koruması içinde gerekli olan önlemlerin alınması gerektiğinin bilincine varırız.
Denizlerdeki bio- çeşitliliğin korunması ve sürekli temiz kalması için denizlerimizde koruma alanları oluşturulmalıdır. Bu projenin gerçekleştirilip uygulamasının yapılabilmesi için yerel yönetimler, bilimsel kuruluşlar, sivil toplum örgütleri ve çevre kurumları çok sıkı bir işbirliği içinde olmalıdırlar.
Denizcilik kültürü ve bilincinin giderek, yavaş yavaş da olsa oluşmaya başlaması en azından hiç olmamasından daha iyidir. Bu anlayış çerçevesinde hepimizin yapması gereken çok önemli görevler vardır.
Denizlerini çöplük gibi gören toplumların bireyleri yaşadığı yer ister deniz kenarında olsun isterse ondan kilometrelerce uzakta, bunun cezasını çekecektir. Denizlerimizi kirletmeyelim. Onlara sahip çıkıp koruyalım.
İZMİR
KAPTANLAR ve DENİZCİLER DERNEĞİ
Başkanı Kapt. Ünal BENLİALPER