Avrupa Komisyonu’nun kamuya açık rekabet kararlarına göre; Avrupa’nın en büyük kamyon üreticileri 1997–2011 yılları arasında kartel oluşturdukları gerekçesiyle tarihi cezalar aldı. Toplam ceza yaklaşık 3.8 milyar Euro’ya ulaştı. Sadece Scania yaklaşık 880 milyon Euro ceza ödemek zorunda kaldı. Çünkü diğer üreticiler sürecin erken aşamasında uzlaşmaya giderken, Scania süreci sonuna kadar taşımıştı.
Avrupa Komisyonu kararlarında: - fiyat koordinasyonu, - zam senkronizasyonu, - emisyon maliyetlerinin müşterilere birlikte yansıtılması gibi uygulamalara yer verildi. Ama bana göre burada asıl önemli konu ceza değil. Asıl önemli konu Avrupa’daki lojistik şirketleri geçmişte fazla ödediklerini düşündükleri araç bedellerini geri almaya çalışıyor ve artık konu birkaç şirketten ibaret değil. 450.000’den fazla kamyon bu davalara konu olmuş durumda. Bazı Avrupa lojistik firmaları bugün eski: - araç faturalarını, - şasi numaralarını, - leasing sözleşmelerini, - satın alma kayıtlarını tekrar arşivlerden çıkarıyor. Çünkü bazı filolar için bu dosyaların finansal karşılığı milyonlarca Euro olabilir. Türkiye’de ise sektörün önemli kısmı bu konudan hala habersiz. Mesele artık sadece hukukun değil aynı zamanda; veri yönetimi, filo hafızası, kurumsal arşiv disiplini, gizli maliyet analizi, finansal geri kazanım meselesi.
Ben uzun süredir lojistik sektöründe görünmeyen maliyet alanlarını inceliyorum. Şunu çok net görüyorum: Bazı şirketler geçmişi yalnızca eski klasörler olarak görüyor. Ancak bu örnekte olduğu gibi bazen 15 yıl önce alınmış bir çekicinin faturası, yıllar sonra bilançoya geri dönebilecek stratejik bir varlığa dönüşebiliyor. Özellikle 1997–2011 döneminde ağır vasıta yatırımı yapan firmaların bu konuyu dikkatle değerlendirmesi gerekir...